|652|

‌‌‌‌‌آرام‌مأوا

پناهگاه فعلا امن

|652|

سرتاسر زندگی من پر اشتباهه. پرم از انتخاب‌هایی که در ظاهر بهترین بودن، اما از درون آرامشمو به آتیش می‌کشن...

متنفرم از زندگی که برای حفظ ظاهر دارم ادامش میدم

متنفرم از این جغرافیای ویران و آدم‌های فاسدمغزش

‌‌‌‌‌آرام‌مأوا ما به سان درختیم؛
گاه به خواب می رویم! به خواب می رویم به سانِ شبانی پس از شب چَرا.
اما به خواب نیز، ایستاده ایم.
ایستاده ایم،
نخواهیم افتاد..

-عبدالله پشیو