|667|

‌‌‌‌‌آرام‌مأوا

پناهگاه فعلا امن

|667|

یکی دو هفته بود حال بهتری داشتم ولی این چند روز دوباره رو مود فروپاشی بودم. سوار روی موج سینوسی احوالات، هی فرود میومدم تو غم و هی با بدبختی خودمو میکشیدم تو اوج و شادی رو تلقین می‌کردم.

چجوری غمگین نباشم؟ چجوری رها شم از" ببخشید که زندم"؟

‌‌‌‌‌آرام‌مأوا ما به سان درختیم؛
گاه به خواب می رویم! به خواب می رویم به سانِ شبانی پس از شب چَرا.
اما به خواب نیز، ایستاده ایم.
ایستاده ایم،
نخواهیم افتاد..

-عبدالله پشیو